کدورت رهی معیری و شهریار

عجیبه؛ سایه اولین کسی بود که رهی رو به ناسزاگویی متهم کرد. چون تا الان هیچ‌کسی این صفت رو به رهی نسبت نداده‌بود. رهی همیشه به نیکوخویی و نیکورویی و شیرین‌گویی شهره بود. خیلی‌ها از جمله امیری فیروزکوهی یا استاد پیرنیا شهادت داده‌بودند که رهی هرگز کلامی درشت بر لب نمی‌آورد. درسته که با شهریار از لحاظ ادبی اختلاف نظر و سلیقه داشته ولی گمان نمی‌کنم در یک نشست ادبی اون هم در حضور اعضایی چنین استاد و سخن‌دان مثل جناب امیری و گلچین معانی، رهی معیری نازنین بیاد و با حیثیت شاعری مثل شهریار بازی کنه و از ایشون بدگویی کنه!!! پس آقای مفتون راست می‌گفتند که یک‌سری‌ها به اختلاف‌ این دو شاعر از عمد دامن می‌زدند! یکی‌شون همون جوانک بدگو و بدخوی!!